Rolnictwo regeneracyjne to sposób uprawy żywności, który poprawia stan środowiska. Obejmuje to przywracanie ekosystemów, walkę ze zmianami klimatu, odbudowę relacji, regenerację gospodarki i przynoszenie radości.

Zaczyna się od polityki glebowej opartej na zasadzie, że zdrowe, żywe gleby zatrzymują węgiel i są rozwiązaniem dla globalnego ocieplenia. Aby budować zdrowe gleby, rolnicy regeneracyjnie zarządzają swoimi gruntami, minimalizując fizyczne i chemiczne zakłócenia gleby (na przykład uprawę), uprawiając różnorodną mieszankę upraw i stosując wielogatunkowe uprawy okrywowe. Zapewnia to naturalne źródło materii organicznej, pomaga utrzymać glebę pod przykryciem i pielęgnować mikrobiom (społeczności bakterii i grzybów) przez cały rok, a także zmniejsza zapotrzebowanie na syntetyczne nawozy i chemikalia.

Uprawa gleby zakłóca złożoną sieć otworów ślimakowych, strzępek grzybów i labiryntu mikroskopijnych kieszeni powietrznych, dlatego większość rolników regeneracyjnych ogranicza uprawę. Utrzymują również glebę pod przykryciem, uprawiając różnorodne rośliny pieniężne i okrywowe, które pomagają zapobiegać erozji wiatrowej i wodnej. Wykorzystują również wypasane zwierzęta do obiegu składników odżywczych i, podobnie jak Gabe Brown z rancza w Północnej Dakocie, sadzą wielogatunkowe pastwiska, które zapewniają siedliska dla dzikiej przyrody.

Wreszcie, rolnicy regeneracyjni pracują nad ochroną szerszego krajobrazu poprzez programy ochrony lasów i zielone „korytarze” mające na celu wspieranie różnorodności biologicznej. Środki te pomagają zmniejszyć emisję dwutlenku węgla i gazów cieplarnianych, zapewniając jednocześnie dodatkowe źródła dochodu dla rolników, społeczności lokalnych i dzikiej przyrody.